zaterdag, 17 september 2011
Discriminatie in de schelpe te Oostende ?
De mentaliteit achter de facade van bepaalde mensen.
Ik denk dat het naar discriminatie ruikt als je niet toegelaten wordt in een zaal van een sociaal huis, namelijk De Schelpe, door een medewerker van het gelijknamige huis. Ik weet het zeker, en kan me ook niet voorstellen dat Franky Deblock daar achter zou staan.
Toen ik er kwam mocht ik gewoon niet binnen met mij mobielscooter, het is daarbij ook de allereerste maal dat ik, en mijn elektrisch voertuigje geweigerd wordt op een evenement, en dan nog van een stadsinstelling, die door hun specifieke werking, het sociale aspect hoog in het vaandel (zou) moeten dragen, en net die 'vent' belemmert en weigert mij sociaal contakt te hebben!.
Deze man hoort gewoonweg niet thuis in deze sociale instellingen.
Toen er een andere man die mij begeleidde naar de zaal vroeg naar het waarom, zei ie patronaal dat er geen plaats was, niettegenstaande er ruimte in overvloed was, want al bij al waren in deze zaal 20 mensen aanwezig.
Ik zou ze ook niet storen, enkel foto's maken van de man die er een optreden verzorgde, One Man Orchestra Cliff, om nadien nog
Steve Tielens, Patrick & Carina en Luc Steeno op de plaat te zetten, samen met enkele sfeerfoto's, zoals ze dat trouwens al weten op de andere sociale huizen van de stad.
Hij wilde mij wel naar een stoel begeleiden, maar aangezien het voor mij een zware opgave is om enkele stappen te doen doordat elke pas een pijnlijke zaak is , wilde ik dit liever niet, wat ik hem dan ook zei, ook al omdat er in de mand van de mobile teveel waardevolle materialen zitten, die ik nooit zou achterlaten buiten.
Maar de "Meneer" bleef superieur en diktatoriaal bij zijn standpunt, alsof hij eerst mijn medisch dossier wel even wilde zien.
Als ik in elke plaats zou geweigerd worden waar ik , of anderen met hun enige mogelijke vervoermiddel zouden buitengesmeten worden, dan zou het er op sociaal vlak mooi voor staan.
Ik keek nog even in de eetzaal, iets verderop, waar de mensen een mosselfestijn aangeboden kregen, en waar ik, niettegenstaande het vele volk, geen problemen had, meer nog, vele aanwezigen kenden mij en waren blij mij daar te zien, maar het was er te druk om daar te blijven, dat zie ik dan ook zelf wel weer, toch nog een foto gemaakt van deze vriendelijke dames, en dan droop ik af als een geslagen hond.
Proficiat aan deze hoogbegaafde heer, hij zal de top wel halen in dit landje van diegenen die het voor het zeggen hebben, en hopelijk komt ie niet weldra ook in een "kar" terecht.

Normaal krijg je nu een reeks foto's, nu heb ik er maar enkele...

Bekijk ook eens wat een heerlijke lekkere taartjes er kon verkrijgen...

Overvol zat de zaal om te genieten van de heerlijke mosselen met friet.
De mosselen en frietjes waren ter plaatse vers klaargemaakt door het keukenteam van de Schelpe.
en aan de democratische prijs van 11 euro was het dan weer wel sociaal.
Gelukkig had ik daar geen last van sociaal darwinisme .
15:15 Gepost door Roy Verge. in De Schelpe, sociaal huis | Permalink | Commentaren (1) | Trackbacks (0)
donderdag, 17 februari 2011
Workshop: Fimo sieraden in dienstencentrum de Schelpe
Daniëlle Dubois met Fimo in de schelpe.
Fimo is een vlot kneedbare klei die bewerkbaar blijft zolang je het niet bakt.
De klei bestaat in heel veel verschillende kleuren die onderling gemakkelijk mengbaar zijn waardoor je dus elke gewenste kleur kan maken.
Allerlei vormen objecten kunnen gecreëerd worden: bolletjes, kegeltjes, blokjes, tolletjes, buisjes en knoopjes.
In kleurlagen, marmertekeningen, lijntjes , ringen, noem het en je kan wel een design maken die je aanstaat. Na het bakken in een huisoven, kan je het aan een draad ok kettingje rijgen en heb je een pracht van een zelf ontworpen en gemaakte hanger, armband of wat dan ook.
De cursus is een aanzet om een ketting volgens eigen creatie te maken door het mengen van kleuren en het kneden van vormen.
De ervaren Daniëlle Dubois staat je bij als lesgeefster in deze aangename lessenreeks met het fijnzinnige Fimo klei als grondstof om een juweel te maken.















In een andere zaal, ontoegankelijk voor mij, waren andere mensen bezig zich te vervolmaken in de schilderkunst.
Dus een gebouw vol kunstenaars in spe, of hoe je als kunstminnaar op verschillende vlakken aan je trekken kan komen in de stad aan zee.

21:22 Gepost door Roy Verge. in De schelpe, met Fimo aan de slag, De Schelpe, sociaal huis | Permalink | Commentaren (0) | Trackbacks (0)






